Caresse ECVO-vrij

Sinds Ami naar zijn baasjes is kwam het normale leven weer op gang. De honden weer rustig bij elkaar plaatsen na een toch wel lange periode. Het puppy-hek om de de rust voor pup en mama te bewaren kon weg. Kortom… het normale leven vond weer plaats. Tot… ja hoor! Caresse zo maar spontaan loops werd. Daar hadden we niet op gerekend. Een nestje in de zomer zat niet direct in de planning. Omdat Caresse nu 7 jaar is en het toch het laatste moment voor haar is om pupjes te krijgen en omdat ze het zo ontzettend leuk vind haar eigen pupjes… hebben we besloten er voor te gaan. De eerste progesteron is ondertussen geprikt en vandaag konden we voor de ECVO test al terecht. Een mooi momentje om op de heenweg bij dochter Noemie op bezoek te gaan. Het was ook precies twee jaar geleden dat Noemie bij haar vrouwtje is komen wonen. Een fantastische dag dus… en de reu? Die houden we nog even geheim.

Auberge des Pattes Noires L’Ami

Afgelopen zondag mocht Ami naar zijn eigen baasjes. Hij zit er zo op zijn plekje dat het echt het wachten waard was! Voor ons was het een mooie en leerzame tijd. Wat was het fijn hem zo lang in huis te hebben en weer te weten wat een werk het is om een pupje op te voeden. Gaandeweg zagen we Ami steeds meer op oma Jessy lijken. Het was ook mooi dat die twee zonder veel heen en weer elkaar begrepen. We hopen dat de baasjes van Ami net zo veel mogen leren als wij van Jessy hebben mogen leren. En ieder moment weer beseffen wat een prachtkaraktertje er in huis rondloopt.

Heavynne & Fabreeze

Tijd om de website weer up tot date te maken! Er gaan weer hele leuke dingen gebeuren namelijk. Heavynne de dochter van Jessy en zusje van Haadiyaa krijgt over 3 weken pupjes. We zijn zo benieuwd naar die kleine ukkepukken en verheugen ons met de baasjes van Heavynne op de aanstaande geboorte. De papa van de pupjes is Kysha du Coeur des Trésors “Fabreeze”.

Auberge des Pattes Noires l’ Ami

Kleine Ami blijft nog even bij ons. Hij krijgt hele leuke baasjes en we wachten tot hun huis klaar is voor ontvangst. Tot nu toe moest hij nog niet wachten tot hij mocht eten, sinds deze week hoort ‘wachten’ bij het trainingsprogramma. Ook wachten om de straat over te steken zit er al goed in. We hebben weer heel wat nieuwe locaties bezocht, onder andere een klein bos waar veel fietsers doorheen komen op weg naar hun werk. Bij iedere fiets die hij passeert moet hij stil blijven staan en binnenkort hopen we hem zo ver te hebben dat hij vanzelf gaat liggen als er een fietser in aantocht is. Hij vindt het helemaal geweldig al die aandacht en oefeningen. Alleen het wachten voor eten vind hij maar niets (en hij heeft nog gelijk ook). Toch houden we deze er in omdat we ook bezig zijn met voedsel weigeren. Dat gaat hem prima af als we alleen zijn met hem, maar als er een andere hond bij is lukt het echt niet. Stel je voor dat de ander er met het ‘hapje’ vandoor gaat! Vandaag was Ami zijn broertje op bezoek. Het was erg leuk te zien hoe verschillend ze zijn maar ook de overeenkomsten. We hebben genoten van de twee jongens en het weer! Morgen alweer zo’n mooie dag maar dan met de andere hondjes erbij 🙂